دستامون اگه كه دورن
دلامون كه دور نمي شه
دل من جز با دل تو
با دلي كه جور نمي شه
تو مي خواي مر مر قلبت
اب شه با گر ماي عشقم
دلت از سنگه عزیزم
سنگی که صبور نمی شه
فا صله ها فا صله ها
اونو به من بر سونید
فا صله ها فا صله ها
درد منو نمی دو نید
بردن اسم تو از یاد
کاریه که خیلی سختیه
دل تو بخشه یه قلبه
که تو اغو شه درخته
تو دلم همیشه جا ته
همیشه دلم با هاته
یادمن هر جا که باشی
مثل سا یه پا به پا ته
خدایا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان
اضطرابهای بزرگ غمهای ارجمند و حیرتهای عظیم را به روحم عطا کن.
لذتها را به بندگاه حقیرت بخش و درد های عظیم را بر جانم بریز.
خدایا به من توفیق تلاش در شکست صبر در نا امیدی رفتن بی همراه جهاد بی سلاح کار بی
پاداش فداکاری در سکوت دین بی دنیا مذهب بی عوام عظمت بی نام خدمت بی نان ایمان بی
ریا تنهایی در انبوه جمعیت و دوست داشتن بی آن که دوست بدارند روزی ام کن.
اگر تنها ترین تنها شوم باز خدا هست
او جانشین همه نداشتن هاست
<<دکتر علی شریعتی>>
<<جبران خلیل جبران>>
عشق، تنها آزادی در دنیاست، زیرا چنان روح را تعالی میبخشد که قوانین بشری و پدیدههای طبیعی مسیر آن را تغییر نمیدهند.
عشق میزبانی مهربان است. گرچه برای میهمان ناخوانده، خانهی عشق سراب است و مایهی خنده.
آدمیان محصول عشق را، تنها بعد از غیبت یار و تلخی صبر و تیرگی یاس درو خواهند کرد.
میلاد با سعادت حضرت فاطمه (س) و روز مادر مبارک
سلام
من اومدمممممممممممممممممم
خوبین دوستای گلم
بالاخره کنکور رو دادیم و در انتظار نتایج هستیم
هفته اول مرداد نتایج اولیه مشخص میشه
توکل به خدا 
شما هم دعا کنی
از همه ی دوستای عزیزی که با اومدنشون به وبم منو تنها نذاشتن خیلی ممنونم
خوب بریم سراغ پست جدیدم
امیدوارم از این آپم خوشتون بیاد
لحظه لحظه زندگی شما دوستای گلم پر از شادی و سلامتی باشه
من از اندوه چشمای قشنگت
تو رو از پشت این ظلمت شناختم
چه معصومانه تو دستام شکستی
حلالم کن اگه بی وقفه باختم
حلالم کن اگه همدم نبودم
اگه با بغض تو محرم نبودم
حلالم کن اگه تنها و سردم
اگه همپای تو گریه نکردم
غم شب های بارونی چه سخته
شکستن های پنهونی چه سخته
خیال کردم یکی می شیم به زودی
ولی افسوس تو هم با من نبودی
حلالم کن که به اشک تو سوگند
نمی شد باورم این جور ببازیم
چه ساده پشت سرپل ها شکستن
باید انگار بسوزیم و بسازیم
حلالم کن حلالم کن که چشمات
منو بدجوری دست گریه داده
نشد هم بغض شب های تو باشم
من و تو تکیه مون انگار به باده
رنگ زرد رنگ غمه رنگ تلخ ماتمه
مثل خاکستریه غروبای عالمه
رنگ سبز بهاریه رنگ عشق و یاریه
اما مشکی واسه من رنگ گریه زاریه
آخه یار رنگ موهاش مشکی کلاغی بود
مخمل سیاهی بود رنگ آشنایی بود
اما رفت و قسمت من شب بی چراغی شد
طالع جدایی شد
مشکی رنگ زاری شد
جنس پیراهن دشت گلای خوش بر و نقش
رنگ گل شمعدونیا سفید و سرخ و بنفش
آبی آسمونی رنگی از مهربونی
اما مشکی واسه من رنگ بی هم زبونی
آره مشکی واسه من رنگ بی هم زبونی
آخه یار رنگ موهاش مشکی کلاغی بود
مخمل سیاهی بود رنگ آشنایی بود
اما رفت و قسمت من شب بی چراغی شد
طالع جدایی شد مشکی رنگ زاری شد
سلام به همه ی دوستان عزیزم
امیدوارم حال همه شما خوب باشه
یک سال با تموم خوبی و بدیش تمام شد .
عید مبارک
امیدوارم سالی پر از موفقیت و شادی و از همه مهم تر سلامتی داشته باشین
خوب دوستای عزیز تا اطلاع ثانوی لاف عاشقی تعطیله دیگه
باید بشینم درس بخونم 
آخه کنکور دارمممممممممم
الانم بهترین موقع برای درس خوندن
دوستای گلم دیگه تا بعد کنکور آپ نمی کنم تو این مدت فراموشم نکنین ها
فرصت شد میام به همتون سر میزنم
خوب دیگه برم
امیدوارم از آپی که کردم خوشتون بیاد
دوستای عزیز برام دعا کنین
برای دوستای عزیزی هم که مثل من کنکور دارن آرزوی موفقیت دارم
بهترین ها رو برای شما دوستای عزیزم آرزومندم
خداحافظ
این گلا برای شما دوستان گل
رسید مژده که آمد بهارو سبزه دمید
وظیفه گر برسد مصرفش گلست و نبید
ز میوه های بهشتی چه ذوق در یابد
هر آن که سیب ز نخدان شاهدی نگزید
مکن ز غصه ی شکایت که در طریق طلب
به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید
ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز
که گرد عارض بستان خط بنفشه دمید
چنان کرشمه ساقی دلم ز دست ببرد
که با کسی دگرم نیست برگ گفت و شنید
من این مرقع رنگین چو گل بخواهم سوخت
که پیر باده فروشش به جرعه ای نخرید
بهار می گذرد دادگسترا دریاب
که رفت موسم و حافظ هنوز نمی بخشد
<<حافظ>>
خدانگهدار عزیزم
اما نمیشه باورم
توی چشام نگاه نکن
این لحظه های آخرم
آخه چطور دلم میاد
چشماتو گریون ببینم
میرم ولی اینو بدون
چشم انتظارت می شینم
میرم ولی گریه نکن
نزار از عشقت بمیرم
شاید تو اوج بی کسیم
با عکست آروم بگیرم
میرم ولی بدون یکی
خیلی تو رو دوست داره
یکی که از دوریه تو
سر به بیابون میزنه
خدانگهدار عزیزم
دارم میرم از این دیار
این جا کسی منو نخواد
تو هم منو تنها بزار
این جا غریب بودم ولی
هیچ کی نپرسید از کجاست
مسافرم باید برم
گریه نکن خدا نخواست
دوسم نداشتی اما من
عادت کردم به بودنت
غریب بودم نامردما تو رو ازم ربودنت
میرم ولی بدون فقط تویی دلیل بودنم
مهمون نوازی کردن منو از این حا روندنم
خدانگهدار عزیزم
ای عشق من تنهام نزار
تو که می دونی چه بی رحم جدایی
غم دنیا تو چشامه
تو کجا اون روزای آشنایی
باورم نیست خوابم انگار
دیگه دستای تو محرم دستای من نیست
چه غریبی وقت رفتن
بی تو این دنیا جای عاشق شدن نیست
گفتم از من باوفا تر
گفتی می دونم ولی دل عاشقت نیست
گفتم از تو یادگاری
گفتی افسوس عشق تو شقایقت نیست
داد از این دل
داد از این دل
این غریبه هم خون من نیست
نمی تونم بپذیرم جرم این دل تنها شدن نیست
داغ این عشق تا قیامت
مثل یادش درمون من نیست
خیلی دلم تنگه برات
برای اون خاطره هات
می خوام کنارت بمونم
می خوام بخونم از چشات
رفتی و شب موندنی شد
قصه ها سوزوندنی شد
ترانه ی تلخ سفر
بدون تو خوندنی شد
وقتی که بارون میگیره
هق هق من جون میگیره
رفتی و این دل هنوزم
مثل قدیم دوست داره
بارون دیگه بند نمیاد
انگار اونم تورو می خواد
چشم انتظارت می مونم
حتی اگه دلت نخواد
رحلت جان سوز حضرت محمد (ص)
و امام حسن مجتبی (ع) و
و شهادت امام رضا (ع) را به شما دوستان عزیز تسلیت می گویم.
« به یاد زیباترین گل سرخ ... »
امام صادق (علیه السلام) در قسمتی از زیارت اربعین میفرمایند:
"... و (او) در راه تو جان خویش را بذل نمود تا بندگانت را از نادانی و سرگردانی گمراهی نجات بخشد ..."(1)
جابر بن عبدالله انصاری، صحابهای والا مقام است در میان اصحاب رسول خدا و عاشقی دلداده است،
در میان خیل عشاق امام سید الشهدا، و برای فخر و مباهات او همین مدال افتخار کافیست که
نخستین زائر قبر امام حسین (علیه السلام)، اوست و هنگامه این وصال نیز چهلمین روز شهادت شهدای کربلاست.
چه زیباست حکایت دلدادهای که یار خویش را باز یابد و چه خوش است نوای بلبلی که کنار گل سرخ خویش نغمهسرایی آغاز کند و چه نیکو منظرهایست، وصال در پس هجران ...
عطیه عوفی میگوید: به همراه جابر بن عبدالله انصاری برای زیارت امام حسین بن علی (علیه السلام)
از مدینه خارج شدیم. هنگامی که به کربلا رسیدیم، جابر کنار فرات رفت و غسل نمود و جامهای به تن
کرد و بدن خود را معطر نمود. قدم از قدم بر نمیداشت مگر آنکه ذکر خدا میگفت. هنگامی که به کنار
قبر مطهر رسیدیم خطاب به من گفت که دست مرا بر روی قبر مطهر بگذار. من نیز این کار را نمودم. در
این هنگام غش کرد و به روی قبر افتاد. مقداری آب بر رویش زدم، هنگامی که به هوش آمد، سه بار
ترنم نمود:
یا حسین، یا حسین، یا حسین
سپس خطاب به مرقد مطهر سید الشهدا (علیه السلام) گفت: دوستی که دوست خویش را اجابت نمیکند . . .
هنگامی که کلام بدین جا منتهی شد، جابر خود پاسخ خود را این گونه داد: چگونه مرا پاسخ دهی در حالی که سر از بدن مطهرت جدا گشته است و در این هنگام بود که جابر شروع به زیارت سید الشهدا و زمزمه با مولای خویش نمود ...
اربعین، یادآور چهلمین روز شهادت امام حسین (علیه السلام) و اصحاب گرانقدر اوست، و قلوب مؤمنین
در این روز، به یاد هوای کوی دوست و زیارت قبر شش گوشه او پر میکشد، زیارتی که علو مرتبهاش تا بدان جا اوج گرفته است که به عنوان یکی از صفات و ویژگیهای مؤمنین، شناخته شده است .
بجاست که در این مجال و در آستانه اربعین حسینی، هم آوا با امام ششم و به یاد تربت مطهر امام
حسین بن علی (علیه السلام) و مضجع شریفش، فرازهایی از زیارت اربعین را زمزمه کنیم:
حقا که چه زیبا امام صادق (علیه السلام) فضائل سید الشهدا (علیه السلام) را تبیین مینماید و با چه
ظرافت و لطافتی انگیزه و ثمره شهادت امام حسین (علیه السلام) را بر میشمرد و دشمنان آن حضرت را توصیف مینماید:
"... خدایا من گواهی میدهم که او ولی و ولیزاده توست و برگزیده و زاده صفی و برگزیده توست،
که به کرامت تو رستگار است، او را به شهادت گرامی داشتی و سعادتش ارزانی داشتی، و به پاکی
نژاد برگزیدی و یکی از آقایان و بزرگانش گرداندی، و رهبری از رهبران و مدافعی از مدافعانش نمودی به
او مواریث انبیا را بخشیدی و او را از میان اوصیا، حجت بر خلق خود قرار دادی، او در دعوت خویش عذر
را پایان داد (راه هر گونه عذر تراشی را مسدود نمود) و خیر خواهی کرد و در راه تو، جان خویش را
بذل نمود تا بندگانت را از نادانی و سرگردانی گمراهی نجات دهد و همانا بر علیه او همدست
شدند، کسانی که دنیا آنان را فریفت و بهره هستی خویش را به بهای ناچیز و پستی فروختند و
آخرت خویش را به بهای اندکی دادند، و گردن فرازی کردند و خود را در پرتگاه هوس انداختند و تو و
پیامبرت را به خشم آوردند و از آن دسته از بندگانت که خلاف انگیز و نفاق آمیز بودند، پیروی نمودند ..."
« برگرفته از كتاب بحار الانوار، جلد 65، صفحه 130 و فرازی از زیارت اربعین امام حسین (علیه السلام) »
فرا رسیدن اربعین حسینی را به شما دوستان عزیز تسلیت میگم
ای تو که حتی تو تله راه فرار و بلدی تو این غروب یخ زده به قلب من خوش آمدی گذشتن از تو ساده نیست برگ برنده منی مدتیه به این دل شکسته سر نمی زنی مهمونی دلم رو با چشات چراغونی می کنی با یه اشاره خونه ی این شبو داغون می کنی فانوسک ترانه به یاد تو روشنه قلبم یکی در میون برای تو میزنه حوالی چشمای تو نمی شه آفتابی نشد نمی شه سرگردون این شبای بی خوابی نشد نمی شه از برق چشات به صبح فردا نرسید به تو نمی شه دل نبست نمی شه از تو دل برید نمی شه پشت پا نزد به روزگار لعنتی نمی شه آواره نشد تو اون نگاه قیمتی << یغما گلرویی >> دارم از چشات می خونم باورش سخته هنوزم تو نباشی توی شعرام من دیگه از کی بخونم حالا که می خوام بمونی شعر رفتن و می خونی قلب من عاشق ترینه اینو از چشام می خونی دست تو تو دست من بود نمی دونم کی تورو ازم گرفت نمی دونم که کدوم نگاه شوم قصه ی جدایی رو برام نوشت 
كاش بودي تا دلم تنها نبود تااسير غصه ي فردا نبود كاش بودي تا نگاه خسته ام بي خبر از موج و درياها كاش بودي تا دو دست عاشقم غافل از لمس گل مينا نبود كاش بودي تا زمستان دلم اين چنين پر سوز و سرما نبود كاش بودي تا فقط باور كني بي تو هرگز زندگي زيبا نبود 
دل من مثل مسافر تو مسیر خاطراته خسته از جاده تردید پوچ و گیج و بی ثباته خسته از رفتن و رفتن نرسیدن و رسیدن خسته از گفتن و گفتن نشنیدن و شنیدن ای صدای باور من من به باور نرسیدم تو رو دیدم و نگفتم که به ارزوم رسیدم حالا عمریه دل من یاد خاطرات خوبه اما روز بودن تو توی دستای غروبه <<امیر هوشنگ شاهرخی>> آدمیان محصول عشق را تنها بعد از غیبت یار و تلخی صبر و تیرگی یاس درو خواهند کرد هنگامی که عشق دامن می گسترد کلام خاموش می شود فقط عشق آدم کور است که نه زیبایی را درک می کند و نه زشتی را محبوبم اشک هایت را پاک کن ! زیرا عشقی که چشمان ما را گشوده و ما را خادم خویش ساخته موهبت صبوری و شکیبایی را نیز به ما ارزانی می دارد. اشک هایت را پاک کن و آرام بگیر زیرا ما با عشق میثاق بسته ایم و برای آن عشق است که رنج نداری ..تلخی بی نوایی و درد جدایی را تاب می آوریم. <<جبران خلیل جبران>> دیوانه نگاهت نیستم! اما اگر چشمانم را تنها بگذاری چون شب می شوم شبی که ابرها مهتابش را دزدیده اند. دیوانه لبخندت نیستم! اما اگر نخندی گل عشقی که خودت در قلبم کاشتی و اکنون غنچه کرده هرگز نخواهد شکفت و همیشه بی بهار خواهد ماند. دیوانه صدایت نیستم! اما اگر با من سخن نگویی میان سکوت آنقدر غوطه خواهم خورد تا تمام شعرهایم بی صدا و در مردگی سروده شود. دیوانه ات نیستم! اما اگر نباشی همه چیز از من خواهد رفت عشق/احساس/بودن/بهار/زیستن.
تو به من خندیدی و نمی دانستی من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیم باغبان از پی من تند دوید سیب را دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز سال هاست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق این پندارم که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت؟؟؟........... <<حمید مصدق>> قسمت نمی شه انگار دست تو رو بگیرم برای آخرین بار برای تو بمیرم گریه نکن که اشکات برای من یه درده تحمل غم تو منو دیوونه کرده هیچکی مثل من تو رو دوست نداره اینو از تو چشام می تونی بخونی تو بودی جونمو عمرمو کسی که می خواستمو قسم راستمو کی می خوای بدونی واسه عشق تو همه چی دادمو به جز غرورمو که اونم رفته به باد بود و نبودم و همه وجودمو واسه تو دادمو تو می گی منو نمی خوای هیچکی مثل من تو رو دوست نداره اینو از تو چشام می تونی بخونی همیشه راه برای همه هموار نیست. زندگی برخورد با موانع .غلبه بر آن ها و حرکت است. سرعت حرکت شما با احساستان رابطه ی مستقیم دارد. آرام راه بروید و حرکات بدن خود را آرام تر کنید طولی نمی کشد که آرام خواهید شد. بادبادک تا با باد مخالف رو به رو نگردد اوج نخواهد گرفت. بازنده ها در هر جواب مشکلی را می بینند ولی یک برنده در هر مشکلی جوابی را می بیند.سعی کنید مثل برنده ها فکر کنید. 
هنرمهرورزیدن بزرگ ترین هدیه خداوند به بشر است هدیه ای که
هرگز از برکت یافته ای که مهرمی ورزد بازپس گرفته نمی شود.
<<جبران خلیل جبران>>
چرا گرفته دلت
مثل آن که تنهایی
چقدر هم تنها
خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگ ها هستی.
دچار یعنی:
عاشق
و فکر کن چه تنهاست
اگر ماهی کوچک دچار آبی دریای بی کران باشد.
چه فکر نازک غمناکی
و غم تبسم پوشیده نگاه گیاه است.
و غم اشاره ی محوی به رد وحدت اشیاست.
خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند
و دست منبسط نور روی شانه آن هاست.
<<سهراب سپهری>>
گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست بین من وعشق تو فاصله ای نیست
گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست
پرواز عجب عادت خوبیست ولی حیف تو رفتی و دگر اثری از چلچله ای نیست
گفتی که کمی فکر خودم باشم و آن وقت جز عشق تودر خاطر من مشغله ای نیست
رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من مسیله ای نیست
.
سختي ها به ما مي آموزند كه زندگي را بيشتر قدر بدانيم . گاه پيش از
آن كه قدر زندگي اطراف را بشناسيم احساس ترس و تنهايي
كرده ايم . همان گونه كه رشد مي كنيم زندگي دگرگون مي شود و اين
حقيقتي است پذيرفتني . آموختن بيشتر ـ رشد بيشتر را به همراه مي آورد
.گذران دوران سخت از تو همان مي سازد كه هستي
.<<تريسي سينكلر واير
>>
آقامون دلبره دلارو می خره
کربلا می بره با اون نسیمی که داره عطر گل یاس
آقامون می دونه این دل دیوونه
دوست داره بخونه میونه بین الحرمین روضه عباس
کاش دلامون یه بار دیگه بشه خدایی
کاش همه مون یه روز بشیم کربلایی
اي عشق که دستان خداييت
بر خواهشهاي من لگام زده،
و گرسنگي و تشنگيم را تا وقار و افتخار بالا برده،
مگذار توان و استقامتم
از ناني تناول کند و يا از شرابي بنوشد
که خويشتنِ ناتوانم را وسوسه مي کند.
بگذار گرسنه گرسنه بمانم،
بگذار از تشنگي بسوزم،
بگذار بميرم و هلاک شوم،
پيش از آنکه دستي برآورم
و از پياليه اي بنوشم که تو آن را پر نکرده اي،
يا از ظرفي بخورم که تو آن را متبرک نساخته اي.
«جبران خليل جبران»
همه رفتن کسی دور و برم نیست
چنین بی کس شدن در خاطرم نیست
عزیز من رفتی تو از کنار من
وای از منو این دل بی قرار من
رحمی کن ای خدا به روزگار من
دل ناگرونم که از یادت برم
نمی ره این غصه دیگه از سرم
یادم بمون ای مهربون
یه وقت نشی نا مهربون
همه رفتن کسی با ما نموندش
کسی خط دل مارو نخوندش
همه رفتن ولی اون دل مارو
همون که فکر نمی کردیم سوزوندش
شبا که تنها تو یه راهی
محو نگاه اون ستاره هایی
یادت باشه که یارت
یه گوشه ای نشسته تو تنهایی
حرفات همش حرف از دوست دارم بود
چشات می گفت دلت گرفتارم بود
یادم بمون یه وقت نرم از یادت
یادت باشه کی بود که هی عشقو نشون می دادت
فرا رسیدن ماه محرم را به شما دوستان عزیز تسلیت میگم من تمام قصه هام قصه ی توست اگه غمگینه اون از غصه ی توست یه دفعه مثل یه آهو توی صحراها رمیدی بس که چشم تو قشنگ بود گله ی گرگ رو ندیدی دل نبود توی دلم تورو گرگا نبینن اونا با دندون تیز به کمینت نشینن الهی من فدای توچه کار کنم برای تو اگه تو این بیابونا خاری بره به پای تو یه دفعه مثل پرنده قفس عشق رو شکستی پر زدی تو آسمونا رفتی اون دورا نشستی دل نبود توی دلم گم نشی توکوچه باغا غروبا که تاریکه نریزن سرت کلاغا نخوره سنگی به بالت پرت نشه فکر و خیالت من تمام قصه هام قصه ی توست اگه غمگینه اون از غصه ی توست یه دفعه مثل یه گل رفتی تو دست خزون سیل بارون و تگرگ میومد از آسمون بردمت تو گلخونه که نریزه رو سرت که یه وقت خیس نشه یخ کنه بال و پرت نشکنی زیر تگرگ نریزه از تو یه برگ من تمام قصه هام قصه ی توست اگه غمگینه اون از غصه ی توست یه دفعه مثل یه شمع داشتی خاموش می شدی اگه پروانه نبود تو فراموش می شدی آره پروانه شدم که پرام سوخته شه تا آتیش دل تو به دلم دوخته شه که بسوزه پروبالم که راحت بشه خیالم دارم از تو می نویسم تو که غم داره نگات اگه دوست داشتی بگو تا بازم بگم برات اینقده میگم تا خسته شم با عشق تو شکسته شم 
راه عشق سخت است و دشوار هنگامی که عشق تو را به اشارتی فرا می خواند رهرو عشق باش عاشق شو تیغ های نهفته عشق تو را خسته می کند نوای عشق چنان تند باد شمال در باغ رویاهای تو را آشفته می کند اما عاشق شو <<جبران خلیل جبران>> بگی نگی روزا گذشت خیلی دلم تنگه برات بد جوری تنهام دوباره بی تو و اون رنگ چشات بگی نگی چند وقتیه که دل تنگیام زیاد شده باز هوای تو رو دارم بهونه هام خیلی شده بخوای نخوای دوست دارم بیای نیای منتظرم بگی نگی دق می کنم اگه تو تنهام بزاری کاشکی تو گرمای نگات بغض یخیمو بشکنم حس بکنم که عاشقم شاید که باورت کنم تو لحظه های خستگیم سر روی شونت بزارم تو اوج بی کسیم نیای به گریه عادت می کنم
.
